Adres

ul. Kujawska 53/1

15-548 Białystok

O lęku

Lęk jest podstawową emocją człowieka. Doświadcza go każdy z nas swoim życiu. Lęk jest dla nas motywacją do przygotowania się do działania w obliczu niebezpieczeństwa. Mobilizuje nasz umysł i ciało do obrony. Ma on jednak swoje różne oblicza, a i różni specjaliści, np.: fizjolodzy, lekarze, terapeuci, filozofowie opisują go nieco z odmiennych perspektyw.   Od niewielkiego niepokoju, zdenerwowania, przez lęk przeszkadzający w codziennych czynnościach, aż do paraliżującego lęku panicznego, który odczuwamy, jako przytłaczający, niekontrolowalny. Czasem lęk budzi nas nocą niespodziewanym biciem serca i myślą „umieram”, czasem zapiera dech w klatce piersiowej w centrum handlowym, a niekiedy ciągle nam towarzyszy drżeniem wewnątrz ciała. Niektórzy odczuwają lęk przed wystąpieniem publicznym, inni przed spotkaniem z szefem, ktoś boi się panicznie węży lub jakiejś choroby, a jeszcze inni ciągle myślą z obawą o tym, że znajdą się w sytuacji, w której nikt nie będzie mógł im pomóc. Inni boją się nadchodzącej nocy, bo towarzyszy im myśli, że znowu nie zasną, albo będą ich męczyć ich koszmarne sny.

Lęk działa na całego człowieka – objawia się w ciele, myślach i zachowaniach.  Kiedy się boimy rytm serca staje się szybszy, mięśnie się napinają, zaczynamy się pocić, mogą pojawić się nudności czy dyskomfort, napięcie w brzuchu, w gardle (gula w gardle), może zrobić się nam duszno, a w głowie może nam zawirować. Całe ciało może zacząć drżeć (drżeć jak osika). Bardzo nasilony lęk może spowodować , że „zamienimy się w słup soli „ nie mogąc ruszyć się z miejsca, ani podjąć jakiegokolwiek działania, lub będziemy mieli wrażenie, że nogi się pod nami uginają (nogi jak z waty) i zaraz upadniemy. Często towarzysza mu myśli typu „zaraz upadnę, zemdleje, umrę”, „zaraz zwariuję” lub przeświadczenie, że zaraz stanie się coś bliżej nieokreślonego, ale na pewno złego. W takich sytuacjach trudno może być nam pozbierać myśli, przypomnieć sobie informację, której potrzebujemy.  Niektórzy przeżywają lęk z poczuciem pewnego rodzaju „dziwności”, np. sami sobie wydają się obcy, lub świat wydaje się im obcy. Podsumowując objawy lęku w ciele to;

  • przyspieszenie czynności serca, uczucie kołatania serca, niepokój w klatce piersiowej
  • wzrost ciśnienia tętniczego, uczucie gorąca
  • poczucie omdlewania,
  • zawroty głowy
  • skrócenie, przyspieszenie oddechu
  • trudności w przełykaniu, uczucie dławienia, ucisku w gardle
  • suchość w jamie ustnej
  • nudności, wymioty, bóle brzucha, nagłe parcie na stolec
  • częste oddawanie moczu
  • pocenie się, mokre i chłodne ręce i stopy
  • mrowienie i drętwienie, np.:  kończyn
  • fale zimna i gorąca
  • niepokój ruchowy, „miękkie nogi”
  • zmęczenie
  • bezsenność

Czasami przyczyny lęku są dla nas oczywiste i zrozumiałe, np. przed egzaminem, po tym jak ktoś dowiedział się o poważnej chorobie i boi się o swoją przyszłość, świeżo po doświadczonym wypadku  samochodowym ktoś boi się wsiąść do samochodu. Ogólnie można powiedzieć , że boimy się utraty kontroli nad swoim ciałem, życiem, emocjami. Boimy się porażki, odrzucenia, porzucenia ze strony innych ludzi. Lęk może towarzyszyć depresji lub chorobom ciała. Napady paniki dość często występują u osób z zespołem wypadania płatka zastawki dwudzielnej, z hipoglikemią, chorobami tarczycy, nadużywających substancji psychoaktywnych, (np. alkoholu, kokainy, amfetaminy, kofeiny).  Można też mówić o pewnego rodzaju predyspozycji do reagowania lękiem. Z drugiej strony brak poczucia bezpieczeństwa czy sposób, w jaki zostaliśmy wychowani mógł ukształtować nas postawę lękowa wobec świata i ludzi. Często powtarzane „nie rób tego, bo zrobisz sobie krzywdę”, „uważaj, bo…” mogą w końcu przekonać nas, że świat jest niebezpieczny i zagrażający.   Także zbyt wysokie wymagania, jakie stawiano nam w przeszłości, a jakie być może dziś sami sobie stawiamy nadal mogą utrzymywać w nas ciągły lęk przed niepowodzeniem, porażką, błędem.

Każdy wypracowuje sobie własne sposoby radzenia sobie z lękiem – bardziej lub mniej skuteczne. Niektóre z nich niestety zamiast pomóc utrwalają problem lub prowadzą do pogorszenia komfortu życia.

Najczęstszą reakcja na lęk jest ucieczka i unikanie tego, co wzbudza w nas to odczucie. Unikamy miejsc, ludzi, którzy budzą w nas lęk. Po doświadczeniu silnego epizodu lęku często pojawi się obawa przed powtórzeniem się takiej sytuacji - lęk przed lękiem, czyli tak zwany lęk antycypacyjny. Może on się objawiać myślami typu „coś złego się stanie”, „to znowu mnie zaraz dopadnie”, itp., Mimo, że lęk odczuwa każdy z nas to nie zawsze jest on problemem. Lęk ma w swojej istocie pomagać nam i sygnalizować, że dzieje się coś ważnego, że trzeba się zmobilizować do działania, do szukania rozwiązania problemu. Czasami, gdy przeżywa my lęk czy martwi my się warto zastanowić się nad swoim stylem życia. Można wówczas zastanowić się na kwestiami;

- czy każdego dnia relaksuję się lub korzystam z przyjemności

- czy mam odpowiednie wsparcie emocjonalne, gdy tego potrzebuje

- czy dbam o swoje ciało, kondycję fizyczną, sen

 - czy nie piję za dużo kawy, alkoholu

- czy nie przeciążam się odpowiedzialnością

- czy proszę o pomoc, gdy jej potrzebuję.

- co mogę zrobić, żeby moje życie było bardziej zrównoważone.?

Jeśli sposoby samopomocy nie dają efektów, a stres narasta, a lęk jest zbyt duży, trwa zbyt długo, jest niewspółmierny do sytuacji to zamiast dodawać nam siły paraliżuje nas lub i utrudnia codzienne funkcjonowanie warto wówczas szukać pomocy profesjonalnej. Możemy wówczas mieć do czynienia z zaburzeniem lękowym.

Psychiatrzy wyróżniają następujące zaburzenia lękowe.

  • Zaburzenia lękowe w postaci fobii: agorafobia, fobie społeczne (lęk społeczny), fobie specyficzne
  • Zaburzenie lękowe z napadami lęku (zaburzenie paniczne)
  • Zaburzenie stresowe pourazowe
  • Ostrą reakcję na stres
  • Zaburzenie lękowe uogólnione
  • Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne (nerwicę natręctw)
  • Zaburzenie hipochondryczne (obejmujące dysmorfofobię)
  • Zaburzenie somatyzacyjne
  • dysfunkcje autonomiczne występujące pod postacią somatyczną

Psychiatra może wypisać leki i/lub zaproponować psychoterapię. Psychoterapia może pomóc nam zrozumieć przyczyny, mechanizmy lęku, ale przede wszystkim pomoże nam nauczyć się radzić sobie z objawami lęku.

 

 

 


Wizyty umawiamy telefonicznie

85 73 33 516

Godziny pracy Ośrodka;

pon- 13.00-20.00, wt, śr- 8.00-20.00

czw 8.30 - 17.30, pt 8.00 - 14.00

Rejstracja pracuje w godzinach;

pon, wt, czw - 8.00 - 17.00

śr- 8.00 - 19.00, pt - 8.00-14.00 

E - REJESTRACJA

Niepotrzebne jest  skierowanie

Przychodząc do nas należy zabrać ze sobą dowód osobisty.

Aktualności

 Psychoanalityczne Spotkania Filmowe „W głębi”.
9 lutego 2018r w kinie Forum o godzinie 19:30 zaprezentujemy film „NIEMIŁOŚĆ”

W ramach pracy prywatnego ośrodka prowadzimy Poradnię dla dzieci i młodzieży

tel. 533 011 541

 

NZOZ Ośrodek Psychoterapii i Psychoedukacji Meandra 85 73 33 516 

© Copyright 2011-2012 Meandra