Adres

ul. Kujawska 53/1

15-548 Białystok

Diagnoza i terapia dzieci i młodzieży.

 

Rodzina nas kształtuje. To,  jak funkcjonuje rodzina oddziałuje na każdą osobę do niej należącą, a każda osoba działa na życie całej rodziny. Z takiego podstawowego założenia wychodzą terapeuci rodzinni wspomagający rodziców w radzeniu sobie z trudnościami dzieci.

Kiedy rodzice zgłaszają się z dzieckiem do psychologa zazwyczaj mogą spodziewać się określonej  procedury. Pierwsze spotkanie jest najczęściej rozmową z obojgiem rodziców, podczas której psycholog stara się zebrać informacje na temat rozwoju dziecka, sytuacji rodziny, funkcjonowania dziecka wśród rówieśników, w przedszkolu i w szkole. Niektórzy diagności zapraszają starsze dzieci i nastolatków już na pierwsze wspólne spotkanie, najczęściej jednak dopiero druga sesja przeznaczona jest dla dziecka, które diagnozowane jest zwykle w obecności rodziców. Pełna diagnoza psychologiczna zazwyczaj obejmuje 1-2 spotkania z rodzicami oraz odpowiednią do problemu liczbę spotkań z dzieckiem. Diagnoza polega na integracji i analizie informacji z wywiadu z rodzicami, rozmowy z dzieckiem i danych z przeprowadzonych testów psychologicznych. W razie potrzeby w zależności od rodzaju trudności z jakimi zgłaszają się rodzice psycholog kieruje dziecko na konsultację psychiatryczną, pedagogiczną, czy logopedyczną. Rodzice mogą się spodziewać zalecenia konsultacji psychiatrycznej w trakcie diagnozy i terapii dzieci i młodzieży cierpiącej z powodu stanów depresyjnych, myśli samobójczych, samookaleczeń, a często nieodzowna staje się pomoc lekarza psychiatry w przypadku wystąpienia u dziecka zaburzeń odżywiania, silnych zaburzeń lękowych oraz takich zaburzeń jak ADHD czy całościowe zaburzenia rozwojowe. Zakończona diagnoza pozwala na zaplanowanie odpowiedniej do potrzeb i trudności terapii. Zazwyczaj główną formą terapii stosowaną do rozwiązywania problemów dzieci i młodzieży jest terapia rodzinna. Dodatkowo może być jednocześnie stosowana terapia pedagogiczna, logopedyczna i psychoterapia indywidualna, a w przypadku niektórych zaburzeń i chorób psychicznych również farmakologia we współpracy z lekarzem psychiatrą.

Terapia rodzinna zgodnie z jej podstawowym założeniem polega na rozmowie terapeuty z wszystkimi osobami zaangażowanymi w problem, a więc jeśli cierpi dziecko to spotkania odbywają się przy udziale jego rodziców i rodzeństwa, aby każdy z domowników mógł wnieść w przebieg terapii swój istotny głos. Taki sposób pracy wynika z założenia, że rodzina tworzy pewien system, w którym poszczególni członkowie pozostają ze sobą we wzajemnych relacjach i wzajemnie na siebie oddziałują. Problemy jednej osoby wpływają na cały system rodzinny, ale i system rodzinny wpływa na powstawanie lub utrzymywanie zaburzenia. Terapeutyczne spotkania rodzinne mają dawać każdemu z członków rodziny szansę na przedstawienie swojego rozumienia problemu. Polegają na pracy terapeuty (lub dwójki terapeutów) z członkami rodziny w celu poprawy wzajemnego porozumiewania się, wyrażania emocji, określenia ról w rodzinie, ustalania czytelnych granic. Pierwsze spotkanie ma charakter konsultacji, podczas której rodzina i terapeuta wspólnie podejmą decyzję co do celu terapii. Kolejne spotkania odbywają się zazwyczaj raz na 2 tygodnie i trwają 1,5 godziny. Mają one charakter rozmowy pomiędzy terapeutą, a rodziną, w trakcie której terapeuta poprzez pytania stara się dotrzeć do źródeł i przyczyn pojawiających się problemów. Czasami terapeuta decyduje się na prowadzenie części spotkań tylko z dziećmi lub samymi rodzicami. Zdarza się, że problem dotyczący bezpośrednio dziecka terapeuta pomaga rozwiązać przy udziale w terapii samych tylko rodziców. Niektórzy terapeuci mogą też zalecać rodzinom specyficzne zadania domowe, które mają na celu pomoc w rozwiązaniu istniejącego problemu. Długość trwania terapii zależy od rodzaju zdiagnozowanego problemu, podstawy teoretycznej na bazie której pracuje terapeuta, możliwości i zdolności rodziny do adaptacji do nowych sposobów funkcjonowania, a także od potrzeby rodziny.

Kiedy warto skorzystać z konsultacji u terapeuty rodzinnego? Każda rodzina ma swoje sposoby na utrzymywanie stanu równowagi i każda rodzina może samodzielnie radzić sobie z różnymi trudnościami pojawiającymi się na przestrzeni lat. Jednak niektóre kłopoty nie dają się rozwiązać za pomocą dotychczasowych, dobrych i sprawdzonych przez rodzinę sposobów. Rodziny zgłaszają się do terapeutów z powodu trudności wywoływanych przez czynniki zewnętrzne, takie jak strata bliskiej osoby, choroba utrudniająca funkcjonowanie czy utrata pracy, albo spowodowanych przez czynniki wewnętrzne, czyli związane z naturalnymi zmianami w rodzinie, których jednak nie udaje się samodzielnie pokonać. Do takich naturalnych etapów, które mogą stawać się źródłem wystąpienia zaburzeń u któregoś z członków rodziny można zaliczać np. zmiany związane z pojawieniem się dzieci, podejmowaniem przez nie nauki szkolnej, ich dorastaniem, opuszczaniem przez nie rodzinnego domu. Kontakt z psychologiem mogą rozważać rodzice, których niepokoi zachowanie ich dziecka (np. dziecko ma trudności w relacjach z rówieśnikami, nagle zachowuje się inaczej niż do tej pory, opuszcza się znacznie w nauce, przejawia szczególnie lękową postawę wobec pewnych sytuacji lub osób, zmieniło istotnie nawyki żywieniowe – je bardzo mało, lub naprzemiennie głodzi się i objada, moczy się w nocy, wpada w zmienne nastroje). Psycholog może być pomocny rodzicom doświadczającym trudności wychowawczych, których dziecko jest nadmiernie zbuntowane, wybuchowe, swoim zachowaniem przysparza sobie problemów w szkole i w najbliższym otoczeniu. Warto rozważyć terapię rodzinną, kiedy zauważamy, że problemy jednej osoby, np. choroba, utrata pracy czy trudności szkolne powodują wystąpienie w rodzinie silnych napięć, częstych i niszczących konfliktów, trudności w porozumieniu między rodzicami i dziećmi lub między małżonkami, czy rodzeństwem. Terapia rodzinna może być skuteczną metodą na poradzenie sobie z problemami wywołanymi przez nagłe i trudne wydarzenia życiowe, takie jak śmierć, rozwód czy inny nieprzewidziany kryzys. Jest zasadne także korzystanie ze wspólnej terapii byłych małżonków, jeśli celem tych spotkań staje się lepsze porozumienie w rolach rodziców na rzecz stabilnej i bezpiecznej  sytuacji ich wspólnych dzieci. Kiedy ktoś z rodziny choruje na choroby przewlekłe, które mogą mieć podłoże emocjonalne często związane z relacjami w rodzinie (tzw. choroby psychosomatyczne) terapia rodzinna może pomóc wykształcić inne, niż oparte o chorobę sposoby komunikacji wyrażania potrzeb i opieki wśród bliskich. Terapia rodzinna jest też dla tych wszystkich, którzy mają poczucie, że tracą kontakt ze swoim dzieckiem lub małżonkiem, albo też że ta relacja jest niezadowalająca i chcieliby to zmienić.

 

 

 

 


Wizyty umawiamy telefonicznie

85 73 33 516

Godziny pracy Ośrodka;

pon- 13.00-20.00, wt, śr- 8.00-20.00

czw 8.30 - 17.30, pt 8.00 - 14.00

Rejstracja pracuje w godzinach;

pon, wt, czw - 8.00 - 17.00

śr- 8.00 - 19.00, pt - 8.00-14.00 

E - REJESTRACJA

Niepotrzebne jest  skierowanie

Przychodząc do nas należy zabrać ze sobą dowód osobisty.

Aktualności

Trwa rekrutacja uczestników do 

NISKOPŁATNEJ PSYCHOTERAPII GRUPOWEJ


W ramach pracy prywatnego ośrodka prowadzimy Poradnię dla dzieci i młodzieży

 

 

NZOZ Ośrodek Psychoterapii i Psychoedukacji Meandra 85 73 33 516 

© Copyright 2011-2012 Meandra