Adres

ul. Kujawska 53/1

15-548 Białystok

Diagnoza i terapia dzieci i młodzieży.

 

Rodzina nas kształtuje. To,  jak funkcjonuje rodzina oddziałuje na każdą osobę do niej należącą, a każda osoba działa na życie całej rodziny. Z takiego podstawowego założenia wychodzą terapeuci rodzinni wspomagający rodziców w radzeniu sobie z trudnościami dzieci.

Kiedy rodzice zgłaszają się z dzieckiem do psychologa zazwyczaj mogą spodziewać się określonej  procedury. Pierwsze spotkanie jest najczęściej rozmową z obojgiem rodziców, podczas której psycholog stara się zebrać informacje na temat rozwoju dziecka, sytuacji rodziny, funkcjonowania dziecka wśród rówieśników, w przedszkolu i w szkole. Niektórzy diagności zapraszają starsze dzieci i nastolatków już na pierwsze wspólne spotkanie, najczęściej jednak dopiero druga sesja przeznaczona jest dla dziecka, które diagnozowane jest zwykle w obecności rodziców. Pełna diagnoza psychologiczna zazwyczaj obejmuje 1-2 spotkania z rodzicami oraz odpowiednią do problemu liczbę spotkań z dzieckiem. Diagnoza polega na integracji i analizie informacji z wywiadu z rodzicami, rozmowy z dzieckiem i danych z przeprowadzonych testów psychologicznych. W razie potrzeby w zależności od rodzaju trudności z jakimi zgłaszają się rodzice psycholog kieruje dziecko na konsultację psychiatryczną, pedagogiczną, czy logopedyczną. Rodzice mogą się spodziewać zalecenia konsultacji psychiatrycznej w trakcie diagnozy i terapii dzieci i młodzieży cierpiącej z powodu stanów depresyjnych, myśli samobójczych, samookaleczeń, a często nieodzowna staje się pomoc lekarza psychiatry w przypadku wystąpienia u dziecka zaburzeń odżywiania, silnych zaburzeń lękowych oraz takich zaburzeń jak ADHD czy całościowe zaburzenia rozwojowe. Zakończona diagnoza pozwala na zaplanowanie odpowiedniej do potrzeb i trudności terapii. Zazwyczaj główną formą terapii stosowaną do rozwiązywania problemów dzieci i młodzieży jest terapia rodzinna. Dodatkowo może być jednocześnie stosowana terapia pedagogiczna, logopedyczna i psychoterapia indywidualna, a w przypadku niektórych zaburzeń i chorób psychicznych również farmakologia we współpracy z lekarzem psychiatrą.

Terapia rodzinna zgodnie z jej podstawowym założeniem polega na rozmowie terapeuty z wszystkimi osobami zaangażowanymi w problem, a więc jeśli cierpi dziecko to spotkania odbywają się przy udziale jego rodziców i rodzeństwa, aby każdy z domowników mógł wnieść w przebieg terapii swój istotny głos. Taki sposób pracy wynika z założenia, że rodzina tworzy pewien system, w którym poszczególni członkowie pozostają ze sobą we wzajemnych relacjach i wzajemnie na siebie oddziałują. Problemy jednej osoby wpływają na cały system rodzinny, ale i system rodzinny wpływa na powstawanie lub utrzymywanie zaburzenia. Terapeutyczne spotkania rodzinne mają dawać każdemu z członków rodziny szansę na przedstawienie swojego rozumienia problemu. Polegają na pracy terapeuty (lub dwójki terapeutów) z członkami rodziny w celu poprawy wzajemnego porozumiewania się, wyrażania emocji, określenia ról w rodzinie, ustalania czytelnych granic. Pierwsze spotkanie ma charakter konsultacji, podczas której rodzina i terapeuta wspólnie podejmą decyzję co do celu terapii. Kolejne spotkania odbywają się zazwyczaj raz na 2 tygodnie i trwają 1,5 godziny. Mają one charakter rozmowy pomiędzy terapeutą, a rodziną, w trakcie której terapeuta poprzez pytania stara się dotrzeć do źródeł i przyczyn pojawiających się problemów. Czasami terapeuta decyduje się na prowadzenie części spotkań tylko z dziećmi lub samymi rodzicami. Zdarza się, że problem dotyczący bezpośrednio dziecka terapeuta pomaga rozwiązać przy udziale w terapii samych tylko rodziców. Niektórzy terapeuci mogą też zalecać rodzinom specyficzne zadania domowe, które mają na celu pomoc w rozwiązaniu istniejącego problemu. Długość trwania terapii zależy od rodzaju zdiagnozowanego problemu, podstawy teoretycznej na bazie której pracuje terapeuta, możliwości i zdolności rodziny do adaptacji do nowych sposobów funkcjonowania, a także od potrzeby rodziny.

Kiedy warto skorzystać z konsultacji u terapeuty rodzinnego? Każda rodzina ma swoje sposoby na utrzymywanie stanu równowagi i każda rodzina może samodzielnie radzić sobie z różnymi trudnościami pojawiającymi się na przestrzeni lat. Jednak niektóre kłopoty nie dają się rozwiązać za pomocą dotychczasowych, dobrych i sprawdzonych przez rodzinę sposobów. Rodziny zgłaszają się do terapeutów z powodu trudności wywoływanych przez czynniki zewnętrzne, takie jak strata bliskiej osoby, choroba utrudniająca funkcjonowanie czy utrata pracy, albo spowodowanych przez czynniki wewnętrzne, czyli związane z naturalnymi zmianami w rodzinie, których jednak nie udaje się samodzielnie pokonać. Do takich naturalnych etapów, które mogą stawać się źródłem wystąpienia zaburzeń u któregoś z członków rodziny można zaliczać np. zmiany związane z pojawieniem się dzieci, podejmowaniem przez nie nauki szkolnej, ich dorastaniem, opuszczaniem przez nie rodzinnego domu. Kontakt z psychologiem mogą rozważać rodzice, których niepokoi zachowanie ich dziecka (np. dziecko ma trudności w relacjach z rówieśnikami, nagle zachowuje się inaczej niż do tej pory, opuszcza się znacznie w nauce, przejawia szczególnie lękową postawę wobec pewnych sytuacji lub osób, zmieniło istotnie nawyki żywieniowe – je bardzo mało, lub naprzemiennie głodzi się i objada, moczy się w nocy, wpada w zmienne nastroje). Psycholog może być pomocny rodzicom doświadczającym trudności wychowawczych, których dziecko jest nadmiernie zbuntowane, wybuchowe, swoim zachowaniem przysparza sobie problemów w szkole i w najbliższym otoczeniu. Warto rozważyć terapię rodzinną, kiedy zauważamy, że problemy jednej osoby, np. choroba, utrata pracy czy trudności szkolne powodują wystąpienie w rodzinie silnych napięć, częstych i niszczących konfliktów, trudności w porozumieniu między rodzicami i dziećmi lub między małżonkami, czy rodzeństwem. Terapia rodzinna może być skuteczną metodą na poradzenie sobie z problemami wywołanymi przez nagłe i trudne wydarzenia życiowe, takie jak śmierć, rozwód czy inny nieprzewidziany kryzys. Jest zasadne także korzystanie ze wspólnej terapii byłych małżonków, jeśli celem tych spotkań staje się lepsze porozumienie w rolach rodziców na rzecz stabilnej i bezpiecznej  sytuacji ich wspólnych dzieci. Kiedy ktoś z rodziny choruje na choroby przewlekłe, które mogą mieć podłoże emocjonalne często związane z relacjami w rodzinie (tzw. choroby psychosomatyczne) terapia rodzinna może pomóc wykształcić inne, niż oparte o chorobę sposoby komunikacji wyrażania potrzeb i opieki wśród bliskich. Terapia rodzinna jest też dla tych wszystkich, którzy mają poczucie, że tracą kontakt ze swoim dzieckiem lub małżonkiem, albo też że ta relacja jest niezadowalająca i chcieliby to zmienić.

 

 

 

 


Wizyty umawiamy telefonicznie

85 73 33 516

Godziny pracy Ośrodka;

pon- 13.00-20.00, wt, śr- 8.00-20.00

czw 8.30 - 17.30, pt 8.00 - 14.00

Rejstracja pracuje w godzinach;

pon, wt, czw - 8.00 - 17.00

śr- 8.00 - 19.00, pt - 8.00-14.00 

E - REJESTRACJA

Niepotrzebne jest  skierowanie

Przychodząc do nas należy zabrać ze sobą dowód osobisty.

Aktualności

Trwa rekrutacja uczestników do 

NISKOPŁATNEJ PSYCHOTERAPII GRUPOWEJ


Psychoanalityczne Spotkania Filmowe „W głębi” 22 czerwca 2018,

LATO 1993


 

NZOZ Ośrodek Psychoterapii i Psychoedukacji Meandra 85 73 33 516 

© Copyright 2011-2012 Meandra