Bulimia psychiczna u kobiet

W II wieku naszej ery Galen opisując chorobę, której zasadniczym objawem był nienasycony głód użył terminu bulimis, czyli „byczy głód”. W XVIII wieku rozróżniano kilka postaci bulimii, a w wieku XIX mówiono o „wymiotach histerycznych”. Rozumienie bulimii zaczęło się zmieniać wraz z definiowaniem anoreksji psychicznej. W 1979 angielski psychiatra G. Russell stworzył pojęcie bulimia nervosa. Termin bulimia w oficjalnej klasyfikacji chorób pojawił się dopiero w DSM-II z 1980 roku. Częstość występowania bulimii w ciągu całego życia wynosi 1,1% – 4,2%. Zachorowalność wśród młodych kobiet w wieku 15-29 lat wynosi 29/100 000 osób, dla porównania wśród mężczyzn 2/100 000. Choroba rozpoczyna się zwykle między 18 a 25 rokiem życia.